Dag 10
Verslag: Robbe
Salartijd met cactus
Er is niets zo zalig als wakker worden in een groot bed onder een warm laken. We genoten van een heerlijke, warme, super lange douche. Voor één keer moesten we eens niet denken aan de watervoorraad van El Molino. Fris gewassen slenterden we naar het ontbijtbuffet. We konden kiezen tussen cake, brood, chocomelk, cornflakes, koffie, thee, fruitsap en koekjes. We kregen daar ook te horen dat het Carl ondertussen behoorlijk goed verging in Sucre.
Volgepropt deden we een kleine inkoop in een klein winkeltje, om onze voorraad koekjes en water aan te vullen.
We begonnen aan een twee uur durende rit naar de Salar en een soort cactus-eiland. Onderweg zagen we lama’s en de met uitsterven bedreigde Vicunia. Dit is een soort kleine lama. Hij is zeer slank en beweegt zo elegant als een ballerina. Als je naar deze soort kijkt, besef je dat deze dieren familie zijn van de kameel. Er leven nog slechts 2000 Vicunia’s in heel Bolivia, we hadden dus zeer veel geluk om een groep van een twintigtal exemplaren te spotten. (Wist je dat de wol van een Vicunia ongeveer 400 euro de kilo kost ?)
We maakten ook nog een kleine tussenstop in een mini zoutfabriekje …
Vandaag reden we veel dieper de zoutwoestijn in dan gisteren. De bruine schijn op het zout verdween volledig. Toen we de eerste keer uitstapten aan een klein hotel/museum/winkeltje, dacht ik dat ik op ijs ging stappen. Maar de temperatuur verraadt dat je niet op de noordpool zit. We namen enkele leuke foto’s en hervatten onze rit naar het beroemde cactuseiland.
De cactussen daar zijn soms hoger dan bomen. Het eiland was werkelijk bezaaid met deze plant. We klommen de berg op en bewonderden onderweg de mooi bloemende cactussen. Op de top genoten we van een prachtig uitzicht over de Salar. Weer beneden klommen we weer in de bus voor de rit naar Uyuni. In dit toch wel troosteloze stadje aten we onze lunch in hetzelfde restaurantje als gisteren. Daarna was het tijd voor de lange rit terug naar El Molino.
Hier aangekomen kwamen de mensen juist uit de eucharistieviering, die we misten omdat we toch net iets langer deden over de terugreis dan voorzien. Het fantastische keukenteam stond weerom paraat met lekkere soep, pasta en kalmerende thee als afronder. We worden hier echt verwend. Niets te klagen dus!
Nu allemaal vroeg naar bed en dromen over die machtige Salar en de dagen die nog komen …