Jolien, Lieze, Hanne en ik zijn nogal … enthousiaste types. Bijgevolg kwamen we drie kwartier te vroeg aan in Scherpenheuvel. Gelukkig was Jan niet ver weg en kregen we al snel een rondleiding doorheen het gebouw. Later voegden ook de andere Bolivianen zich bij ons en konden we echt van start gaan.
In de vergaderzaal stelden we elk een onderdeel van Bolivia voor op onze eigen manier en zoals het goede leerlingen (en leerkrachten, op uitzondering van een niet nader genoemde look-a-like van een nog minder nader genoemde leerkracht fysica van het STK, die iets meer aandacht had voor het gooien van zijn papieren vliegtuigje) betaamt, luisterden we naar elkaar en zo vormden al deze puzzelstukjes een beter beeld over ons project.
We kwamen aan als aparte groepjes maar na de kikkertafelwedstrijden, het koken en Weerwolven Van Wakkerdam, voelden we ons steeds meer een hechte groep. Nadien kwamen enkele oud-leerlingen, die aan de vorige Bolivia-editie hadden meegedaan, langs om over hun reis en unieke ervaring te vertellen. Op het einde van de avond lagen we met z’n allen in onze slaapzak in een kring. De leerkrachten keken toe hoe wij banden smeedden, terwijl ik me maar bleef afvragen wat ik het beste vond: de zelfgemaakte spaghetti à la mama Lieze of de krokodillenonesie van Carl.
De volgende ochtend keerde ik weer vrolijk terug naar huis met UM-wafels voor een heel leger. Kortom het was een fijn weekend, ik kan niet wachten om met deze bende over een 240-tal dagen te vertrekken naar Bolivia!